تبلیغات
سینما - ایران سیاه حاصل كار سیما و سینما
سینما                        
irmedman akhabarcinema aksmazhabi aksvarzeshi abu-ghraib simatehran aksrecord khabarkhas aroosiaks akshayam picturekar iranmedicine mediranian medscience medlearning medanswer



ایران سیاه حاصل كار سیما و سینما

«جلیلی» سپس با طرح این سوال كه فیلمنامه‌ی سینمای ایران را چه كسی می‌نویسد، اظهار كرد: «در فیلم‌نامه نویسی اصلی هست در شخصیت پردازی كه شخصیت باید خاکستری باشد. یعنی آدمی را نه خیلی خوب نشان ندهیم و نه خیلی هم بد! یعنی آدم‌های واقعی نه صددرصد سیاهند و نه صددرصد سفید. الآن اتفاقی که در سینمای ایران صورت گرفته، این است که سینمای ایران چه تصویری از ایران و ایرانی ارائه می‌کند؟ چرا اینقدر سیاه؟! این ایران سرتاسر تبانی ازکجا می‌آید؟ شما حتی اگر به قواعد دراماتیک هم پایبند باشید، نباید اینقدر تصویری که از ایران می‌دهید، تا این اندازه سیاه باشد.»

جلیلی: كدام خفقان؟ شما که دارید از همه‌ی امکانات این نظام استفاده می‌کنید؟/ «رسایی»: آقای ضرغامی! چرا یك اقلیتی به این راحتی تریبون می‌گیرند؟

گروه فرهنگی: بالاخره شب گذشته برنامه‌ی «هفت» بعد از مدت‌ها تا حدی از لاك محافظه‌كاری بیرون آمد و طی یك بحث جنجالی، به به بررسی فیلم «من مادر هستم» و حواشی اكران آن پرداخت. برنامه‌ای كه نشان داد كه صداوسیمای جمهوری اسلامی با روال برگزاری میزگردهای داغ و جنجالی آشناست و می‌تواند با دعوت از تمام طرف‌های درگیر ماجرا -حجت الاسلام رسایی (موافق اصلاح فیلم)، سیدضیاء هاشمی (مخالف توقیف فیلم و حامی سازمان سینمایی)، وحید جلیلی (موافق توقیف فیلم) و غلام‌رضا موسوی (تهیه‌كننده‌ی فیلم)، بحث نسبتاً مفیدی را ارائه كند. 

البته این برنامه‌ی داغ و جنجالی در حالی روی آنتن رفت كه همگان منتظر بودند تا طی هفته‌های گذشته برنامه‌ی «هفت» با برگزاری میزگرد مشابهی و دعوت منتقدان، مدیران و سازندگان فیلم به حواشی «یك خانواده‌ی محترم» -از تولیدات صداوسیما- نیز بپردازد. اما عملكرد صداوسیما نشان داد كه این انتظار، انتظار بیهوده‌ای است؛ چرا كه برگزاری میزگردهای جنجالی هنگامی شدنی است كه وزارت ارشاد یا نهادهای فرهنگی دیگر مقصر باشند و در صورتی كه صداوسیما خود یكی از متهمین ماجرا باشد، همه‌ی ماجراهای پیرامونی یك فیلم بایكوت خواهد شد. چنانچه گردانندگان «هفت» بعد از اعتراضات فراوان رسانه‌ها به این بایكوت خبری، دو هفته‌ی پیش، تنها به تهیه‌كننده‌ی فیلم و مدیر سیمافیلم تریبون دادند و در مقابل به هیچ یك از منتقدین پرشمار این فیلم اجازه‌ی اظهار نظر حضوری یا تلفنی داده نشد؛ شاید به این دلیل كه تمام منتقدان این فیلم به این نكته چرا باید صداوسیما چنین فیلمی را تولید كند، اعتراض داشتند.
 
اما برنامه‌ی‌ شب گذشته‌ی «هفت» در حالی آغاز شد كه «حجت الاسلام رسایی» همان ابتدا در پاسخ به «گبرلو»، كه بحث او را با «سید ضیا هاشمی» -رئیس جامعه صنفی تهیه‌کنندگان- مناظره خوانده بود، اظهار داشت: «من برای مناظره با این دوست عزیزمان -«سید ضیا هاشمی»- اینجا نیامده‌‌ام. چون مخاطب اصلی خودم را و اشكالاتی را كه وارد می‌دانم، در حوزه‌ی ایشان نمی‌بینم...مخاطب اصلی بنده كسانی هستند كه مدیریت عرصه‌ی فرهنگ در اختیار ایشان است. مثل وزارت ارشاد و حتی اگر آنتن برنامه‌ی ما را كم نكنند، شاید صداوسیما! من در موضوع فیلم «من مادر هستم» واقعاً دوست دارم كه آقای «شمقدری» پشت خط بیاید و پاسخ‌گو باشد. واقعیت این است كه مسئولین سینمایی باید حضور پیدا كنند و من این را درست نمی‌دانم كه این مسئولین در این برنامه‌ها حضور پیدا نكنند و پاسخ‌گویی را به صلاح ندانند.»
 
 
مسئولین ارشاد و صداوسیما نهایتاً فقط ممیزی می‏كنند
 
«رسایی» در ادامه تأكید كرد كه به نمایندگی از هیچ تشكل و نهادی در این برنامه حضور ندارد و دغدغه‌های شخصی خود را بیان می‌كند و افزود: «مشكل اصلی ما در حوزه‌ی سینما این است كه متأسفانه هنوز هم از جهت سیاست‌گذاری‌ها و هم از جهت ابزار –یعنی آئین‌نامه‌ها- دچار مشکل هستیم. متأسفانه آئین‌نامه‌های این حوزه مربوط به سال‏ها پیش است، در حالی که هم خانواده‌ی سینما و هم ابزار سینمایی آن در این سال‌ها گسترده‌تر شده‌اند. خب سوالی كه من آن را از وزیر ارشاد در مجلس هشتم هم پرسیدم این بود كه چرا هیچ تمهیدی برای تغییر آیین‌نامه‌ها صورت نمی‌گیرد؟ ایشان البته حل این موضوع را به تشكیل سازمان سینمایی در آن موقع حواله داد.»
 
«رسایی» ادامه داد: «نهایت کاری که در حوزه‌ی سینما صورت می‌گیرد كه این اشكال شامل صداوسیما هم می‌شود، این است که مسئولین فرهنگی ما منتظرند تا تولیداتی بیاید و زحمت ممیزی این فیلم‌ها را بکشند و صحنه‌هایی را حذف کنند. ولی انجام سرمایه‌گذاری كلان و دراز مدت بر روی برخی‌حوزه‌های خاص و از ابتدای كار، خیلی كم در نهادهای فرهنگی ما رخ می‌دهد.»
 
الان وقت اجرای بند میم وصیت نامه حضرت امام (ره)  نیست
 
او به بیانیه‏های انصار حزب الله اشاره كرده و  گفت: «البته در مواردی كه ماجرایی مثل این فیلم پیش می‌آید، من معتقد به برخورد فرهنگی هستم و برخورد غیر فرهنگی را درست نمی‌دانم. خب برخی دوستان به بند «میم» وصیت‌نامه‌ی حضرت امام (ره) اشاره می‌كنند. این بند وقتی كاربرد دارد كه همه‌ی مسئولین فرهنگی در غفلت باشند و امام به عنوان یك ضریب اطمینان، چنین بندی را در وصیت نامه گذاشتند تا مردم خود در حوزه‌ی فرهنگی از برخی موارد جلوگیری كنند. ولی وقتی كمیسیون فرهنگی مجلس روی این فیلم دست می‌گذارد و مجلس حساس می‌شود و یا اینكه صداوسیما برای نقد چنین موضوعی برنامه می‌گذارد، نمی‌توان گفت كه الان وقت اجرای بند «میم» وصیت‌نامه‌ی حضرت امام (ره) است.»
 
پیشنهاد دادم نام فیلم را بگذارید «من مادر نیستم»
 
عضو سابق كمیسیون فرهنگی مجلس با اعلام اینكه فیلم «من مادر هستم» را سه بار تا به حال دیده است، خاطرنشان كرد: «با توجه به تأكیدات مقام معظم رهبری بر موضوع سبك زندگی، به نظر من این فیلم در حوزه‌ی تولیدات سبك زندگی قابل بررسی است. «من مادر هستم» وقتی در شورای پروانه‌ی نمایش پخش شد، من حضور نداشتم و این فیلم با اكثریت آرا رد شد. اما با توجه به حساسیت قضیه، من فیلم را شخصاً دیدم و در جلسه‌ی بعدی شورا، از نمایش فیلم با شرط‌هایی دفاع كردم. من معقتدم كه بخش‌هایی از این فیلم باید حذف شود و نام آن هم تغییر داده شود. ما در این فیلم سه شخصیت مادر داریم كه هیج كدام بر اساس تعریف دینی، بومی و ملی ما، مادر محسوب نمی‌شوند. من حتی پیشنهاد دادم كه نام این فیلم را بگذارید «من مادر نیستم» كه به نظر من از جهت فروش هم این اسم می‌توانست تمایل بیشتری را برای مخاطب فراهم كند. به هر حل این اصلاحات توسط دوستان در شورای پروانه‌ی نمایش پذیرفته شد.»
 
چیزی كه جیرانی می‏خواسته درنیامده!
 
عضو فعلی شورای پروانه‌ی نمایش سپس به بیان داستان این فیلم پرداخت و به برخی مشكلات جزئی فیلم اشاره كرد و گفت: «در این فیلم دو خانواده وجود دارد كه هیچ‌كدام به سبك زندگی دینی و اصیل ایرانی اعتقادی ندارند و به خانواده، به همسر و به فرزند پایبند نیستند. آقای «جیرانی» هم در فیلم می‌خواهد همین را نشان دهد تا بگوید مشكلات این خانواده از جایی است كه به این سبك زندگی پایبند نیستند. البته در فیلم برخی اشكالات جزئی هم وجود دارد؛ مثل اینكه چند بار لمس دو بازیگر نامحرم صورت می‌گیرد و نیز سیگار كشیدن كه در چند جای فیلم به منظور آرامش گرفتن استفاده می‌شود كه طبق آیین‌نامه این رویكرد تشویقی به سیگار نباید وجود داشته باشد. اما به غیر از این اشكالات جزئی، ایراد معظم فیلم مربوط به بخش پایانی آن و نتیجه‌گیری فیلم است. به نظر من چیزی كه آقای جیرانی می‌خواسته، در نیامده است و البته در این موضوع تعمدی نداشته است كه قصاص را زیر سوال ببرد. خب ایشان به سینما مسلطند، اما به مباحث مذهبی نه! من به هر دو آشنایی دارم و البته ادعا نمی‌كنم كه بر آن دو مسلطم.»
 
این نامزد نیست، دوست پسر است!
 
«رسایی» تصریح كرد: «در این فیلم، دو شوهر، دو همسر و یک دختر را می‌بینیم که این دختر یک دوست پسر – و نه نامزد- دارد،. چون من در مصاحبه‌‌ای از آقای «جیرانی» دیدم كه گفته این پسر نامزد دختر است. اما در فیلم چنین چیزی نیست. این پدر و مادر از رابطه‌ی این پسر با دخترشان ناراضی هستند. آن هم نه به خاطر اصل رابطه که معتقدند اصلاً این پسر آدم به درد بخوری نیست، چون موسیقی زیر زمینی می‌سازد و عاقبت دخترشان را تأمین نمی‌کند.»
 
فشارها سیاسی است
 
در ادامه نوبت به «سید ضیا هاشمی» رسید. او با اشاره به برخی فشارهای سیاسی به سینماگران گفت: «وقتی موضوعی مثل بحث بحث قصاص پیش‌می‌آید، ما در رابطه با آن بحث می‌کنیم. اما در رابطه با بحث‌های نظری نمی‌شود با آیین نامه كاری انجام داد. ما واقعاً اگر نتوانیم به فیلم‌سازان‌مان اعتماد کنیم، سینمای ما هیچ وقت رشد نمی‌کند. باید اعتماد كنیم. البته هر دوره‌ای هم که خیلی محکم گرفتیم، از آن طرف گرفتاری‌های زیادتری به وجود آمده است. مثلا یکی از این دوران، مربوط به همین یکی، دو سال اخیر است که فشارهای زیادی را جریانات سیاسی ایجاد كردند.»
 
 
قصه، قصه‏ی سیگار و مشروب نیست!
 
«هاشمی» در ادامه سعی كرد مشكلات فیلم را در حد نشان دادن شیشه‌ی مشروب و كشیدن سیگار نشان دهد كه با واكنش «رسایی» روبرو شد: «نه این طور كه آقای هاشمی می‌گوبند نیست. قصه فقط یک سیگار و یک بطری مشروب نیست. آقای «جیرانی» می‌خواهد دو خانواده‌ی بی‌بندوبار را نشان دهد. بنابراین نمی‌تواند که نشان دهد که اینها دعای کمیل می‌خوانند! خوب قطعا باید بگوید که اینها مثلا مشروب می‌خورند و روابط محرم و نامحرم را رعایت نمی‌کنند. از این جهات به نظر من هیچ اشکالی به فیلم وارد نیست. عرض كردم كه بحث در آن ده دقیقه‌ی پایانی است كه البته قابل اصلاح بود.»
 
تنها حامی فیلم در شورای نمایش من بودم
 
«رسایی» بعد از تأكید مجدد بر اینكه تنها حامی اكران فیلم در شورای پروانه‌ی نمایش بوده، در جواب برخی منتقدان فیلم كه می‌گویند آنچه در فیلم نشان داده شده مگر دغدغه‌ی چند دردصد از مردم ماست، گفت: « در قرآن هم به این درصد كم و به این موضوعات اشاره شده است. فیلم ساختن در مورد این موضوعات اشكالی ندارد و اتفاقاً بازدارنده است و خیلی هم كار خوبی است.» 
 
او دوباره به اسم فیلم اشاره و بیان كرد: «بر اساس فرهنگ رایج دنیا هرکسی که بچه به دنیا آورد، مادر می‏شود. ولی براساس فرهنگ دینی و فرهنگ بومی و ملی ما مادر یعنی کسی که سکاندار خانه است، مادر یعنی کسی که به شوهر اعتماد به نفس می‏دهد. در صورتی که در فیلم هیچ‏کدام از اینها نیست.»
 
توسل به بند میم یعنی توسل به بی‏قانونی
 
در حالی كه «رسایی» تمام داستان فیلم را با جزئیات تعریف و تمام انتقادات خود را روی بخش پایانی فیلم متمركز كرده بود، نوبت به تهیه‌كننده‌ی «من مادر هستم» رسید تا روی خط بیاید: «سید غلامرضا موسوی» در ابتدا از رسایی به خاطر روشنگری‌اش در مورد بند «میم» تشكر كرد و گفت: «كسانی كه می خواهند به این بند متوسل شوند، در حقیقت به بی‌قانونی متوسل شده‌اند.»
 
 
چرا قبل از دیدن فیلم بیانیه می‏دهید؟
 
او ادامه داد: «اما مشكل اصلی من اینجاست كه چرا دوستانی كه با فیلم مشكل دارند، قبل از اینكه فیلم را ببینند، علیه آن  بیانیه صادر كرده‌اند؟ فیلم را تعداد بسیار كمی از حوزه‌ی هنری، بازبینی ارشاد و چند نفر دیگر دیده‌اند. من تهیه‌كننده‌ی فیلم هستم و می‌دانم چه كسانی فیلم را دیده‌اند. این دوستانی که به اسم انصار اطلاعیه صادر کرده بودند، فیلم را ندیده بودند. حتی در افتتاحیه‌ی این فیلم در سینما آفریقا هم كه تعدادی از دوستان انصار آمدند و با آقای «جیرانی» بحث داشتند هم، باز برخی از آنها فیلم را ندیده بودند.»
 
این یك فیلم كاملاً اخلاقی است
 
وی حتی ادعا كرد كه «رسایی» هم نسخه‌ی نهایی فیلم را ندیده است كه با تكذیب شدید «رسایی» مواجه شد.  «موسوی» افزود: «بهانه‌ای که دوستان در اطلاعیه‌اشان داشتند، اشاره به نکاتی بود که در فیلم وجود ندارد. چون فیلم نه درباره‌ی خیانت است و نه درباره‌ی زنا و نه درباره‌ی محیط فحشا. این فیلم، یك فیلم کاملا اخلاقی است که یک نوع زندگی سبک غربی را به چالش می‌کشد بنابراین عده‌ای، ندیده تحت تأثیر تحریکات پشت پرده و به گمان من جو‌سازی ناجوانمردانه‌ای علیه این فیلم شروع به اعتراض کردند و قضاوت خود را قضاوت اسلامی تلقی کردند. واقعاً من تعجب می كنم. واقعاً چه چیزی پشت پرده است؟ به نظر من، مسئله، موضوع فیلم نیست و موضوعی که مطرح می‌شود یا سیاسی است و یا یک نگاه دیگری است که به آن می‌شود.»
 
تا الان فقط رپرتاژ اگهی بود
 
در همین حین، «وحید جلیلی» هم به عنوان یك تحلیل‌گر فرهنگی روی خط آمد و در همان ابتدا از كمی وقت و روند برنامه با همان لحن منتقدانه‌ی همیشگی‌اش انتقاد كرد و گفت: «نكات متعددی هست كه می‌شود طرح كرد. چون بحث، بحث جدی و مهمی است و نباید ضایع شود. چرا كه تا الان بحث بیشتر به یك رپرتاژ آگهی شباهت داشت. به نظر من، فیلم «من مادر هستم» یک نکته‌ی حقوقی دارد، یک نکته تصویری و یک بحث فراتر از این دوتا. فیلم را من دیدم. به نظر من فیلم از این جهت که نشر اکاذیب می‌کند و تصویری دروغین از نظام قضایی اسلامی و قانون مجازات اسلامی می‌دهد، براساس موازین حقوقی قابل توقیف است.»
 
 
آقای جلیلی نباید حكم بدهد
 
در همین جای بحث، تماس قطع شد و «موسوی» دوباره روی خط آمد و گفت: «ظاهراً آقای «جلیلی» به عنوان دادستان وارد قضیه شده است. ببینید وقتی دوستان تا تعبیر شخصی خودشان را ارائه می‌دهند، کاملا کار محترمی است. اما زمانی که دوستان حکم صادر می‌کنند، اینجای قضیه اشکال دارد. تراز در این مملکت قانون است و وقتی که آدم به قانون متشبث شود، دادگاه باید در این مورد نظر بدهد نه اینکه من حکم بدهم به عنوان دادستان و خودم به عنوان قاضی رای بدهم و لابد باید آقای جلیلی و دوستانشان آن را اجرا هم بکنند. این نوع برخورد با یک کار فرهنگی به نظرم عجیب و غریب است. دوستان این امکان را بدهند که شاید در مورد یک کار فرهنگی اشتباه کرده باشند. هرکسی تعبیری از کار هنری دارد که نمی‌توان گفت اشتباه است.»
 
این اخلاقی‏ترین فیلم من است!
 
او در غیاب «جلیلی» همچنان به انتقاد پرداخت و تصریح كرد: «این فیلم اخلاقی‌ترین فیلمی است كه من تا به حال تولید كرده‌ام و انتظار داشتم که دوستان از این فیلم تمجید کنند. من امروز با یك یادداشتی از «رضا میركریمی» -فیلمساز صاحب‌نام- مواجه شدم كه نوشته است من نفهمیدم چرا برخی با پخش این فیلم مخالفند؟ این سوال برای خیلی‌ها پیش آمده است. من تا زمانی كه دوستان بحث‌شان این است كه بروید فلان فیلم را ببیند یا فلان فیلم را نبینید، مشكلی ندارم. ولی نمی‌دانم چرا بعضی‏ها خود را در این مملکت قانون می بینند و فکر می‌کنند به عنوان یک قاضی بگویند که این کار را بکنید و آن کار را نکنید؟ برادر من! با این رفتاری كه شما دارید، سنگ روی سنگ بند نمی‌شود.»
 
اصلاً زن فیلم حق قصاص ندارد
 
سپس دوباره جلیلی روی خط آمد و بی‌توجه به اظهارات «موسوی»، به بیان ادامه‌ی اظهاراتش پرداخت: «طبق داستانی که تعریف كردند، محور دراماتیک فیلم براعدام دختری بنا شده که رابطه‌ی نامشروعی با او صورت می‌گیرد و آن فرد مقصر در این رابطه را می‌کشد. طبق ماده‌ی 261 قانون مجازات اسلامی، اولیای دم که قصاص و عفو در اختیار آنهاست، همان ورثه‌ی مقتول هستند؛ مگر شوهر یا زن که در قصاص و عفو و اجرا اختیاری ندارند. یعنی اصلا زن نمی‌تواند تقاضای قصاص کند. تا چه برسد به اینکه تقاضای قصاص بکند و خودش هم طبق آن چیزی که در فیلم نشان داده چهار پایه را هم بکشد و طرف را دار بزند!»
 
امكان ندارد چنین اعدامی در نظام اسلامی تصویب شود
 
وی به ماده‌ی حقوقی دیگری هم اشاره كرد و گفت: «ماده‌ی 226 می‌گوید که قتل نفس در صورتی موجب قصاص است که مقتول شخصا مستحق کشتن نباشد و اگر مستحق قتل باشد، قاتل باید استحقاق قتل او را طبق موازین در دادگاه اثبات کند. طبق ماجرایی که ما در فیلم می‌بینیم،  شخصیت منفی‌ای که مقتول می‌شود، زنای محصنه کرده و شرعاً محدورالدم است و بنابراین طبق این دو ماده‌ی قانون مجازات اسلامی، اصلا امکان ندارد چنین اعدامی در نظام قضایی اسلام تصویب شود.»
 
یك فیلم اعصاب خردكن!
 
«جلیلی» این فیلم را، فیلمی اعصاب خردکن ذکر کرد و افزود: «این فیلم یک تصویر دروغین از نظام جمهوری اسلامی می‌دهد. من تعجب می‌كنم از كارگردان و فیلمنامه نویسان این فیلم كه چنین بدیهیاتی را نمی‌دانند.»
 
«موسوی» اما در جواب نكات مطروحه از سوی «جلیلی» یادآور شد كه جمله‌ای در فیلم هست كه طبق آن، گفته می‌شود سیمین از برادر سعید وکالت داشته تا اورا قصاص کند. او همچنین با اظهار تأسف برای «جلیلی»، به او توصیه كرد فیلم را یك بار دیگر ببیند و به عنوان قاضی رای صادر نكند. جلیلی هم در پاسخ مدعی شد كه حتی اگر این نكته را بپذیریم، موضوع دیگر كه مربوط به ماده‌ی 226 است، پاسخ داده نشده است.»
 
این‏ها شمشیرهای نظام هستند
 
«هاشمی» در این میان وارد بحث شده و مدعی گردید كه اصلاً قرار نیست بحث قصاص در این فیلم مطرح شود و قصاص در این فیلم یعنی حق مسلم.
 
«رسایی» اما جواب داد كه اگر کارگردان چنین قصدی را داشته، این قصد واقع نشده و قصاص به هر حال در این فیلم زیر سوال رفته‌است. «رسایی» در واكنش به این حرف «موسوی» كه چرا عده‌ای اعتراض می‌كنند، ادامه داد: «این طبیعی است که مردم یک جایی ناراحت می‌شوند و موضع گیری می‌کنند. من معتقدم که این موضع‌گیری‌های برخی از ائمه‌ی جمعه، تشکل‌ها و مجمع‌های دیگر خیلی خوب است. اینها شمشیرهای نظام هستند که در دفاع می‌آیند. البته اینجا جای اجرای بند «میم» وصیت‌نامه‌ی امام (ره) و اقدامات عملی نیست. چه انصار حزب الله و چه گروه دیگری كه در جواب این‌ها می‌خواهند به خیابان بیایند.»
 
چرا وقتی بازیگر قلاده‏های طلا كتك خورد، سینماگران ناراحت نشدند؟
 
رسایی اما از «هاشمی» و موسوی» پرسید: «چرا وقتی یکی از بازیگرهای فیلم «قلاده‌های طلا» را کتک می‌زنند، هیچکس ناراحت نمی‏شود و به سینما لطمه نمی‌خورد، ولی اگر یک بچه حزب‌الهی با دغدغه‌ی دینی ابراز ناراحتی کند، سینما بر باد می‌رود؟»
 
قصاص مگر عذاب وجدان دارد؟
 
عضو فعلی كمیسیون اصل نود در اثبات ضد قصاص بودن این فیلم تصریح كرد: «من اشكال فیلم را در نشان دادن خیانت در نمی‌دانم. اشكال از اینجاست كه مواردی در فیلم باید اصلاح می‌شد كه نشده و گلایه از سازمان سینمایی و وزارت ارشاد در اینجاست. این اصلاحات را حالا توضیح می‌دهم. شورع و پایان این فیلم با سكانس روان‌پزشك است. چرا در این فیلم نشان داده شده که این خانم چون قصاص انجام داده عذاب وجدان گرفته و به روان پزشک مراجعه می‌کند؟  و اصل این عذاب وجدان این خانم برای این است که آن صندلی را کشیده است! آخرین دیالوگ فیلم از سوی روانپزشك خطاب به این خانم این است كه «تو دچار كابوس وحشتناكی شدی كه به این راحتی از تو جدا نمی‌شود. تو باید در بیمارستان برای مدتی بستری شوی.» من نمی‌گویم که کارگردان و تهیه کننده چنین قصدی را داشتند، اما چنین برداشتی به جامعه و مخاطب القاء می‌شود. در حالی كه قرآن بر این عمل تأکید کرده و فرمود که ای آدم‌هایی که عقل دارید، این قصاص است که در آن حیات است نه مرگ. یعنی با قصاص زندگی ادامه پیدا می‌کند. پس اگر کسی قصاص کرد، ما نباید بگوییم  در صورت قصاص، دچار مشکلات روحی و روانی می‌شوید.»
 
قضاوت اسلامی زیر سوال رفته است
 
اما «رسایی» از زاویه‌ی دیگری نیز بحث قصاص را مورد توجه قرار داد و مدعی شد: «فیلم در جای دیگری هم با موضوع قصاص بد برخورد كرده است. اول اینكه این موضوع كه برادر سعید به سیمین وكالت داده، در فیلم گم است. من از مخاطب این موضوعات را پرسیده‌ام كه به شما می‌گویم. در دادگاه «نادر» توضیح می‌دهد كه «آوا» دارد مكافات عمل او را پس می‌دهد. «بدبختی بچه‌ی من امروز به خاطر كار منه!» یعنی به مخاطب این طور القا می‌شود كه تقاص كار پدر را فرزند پس می‌دهد. ضمناً او تأكید دارد كه سیمین تقاضای قصاص داده و این بیننده را به اشتباه می‌اندازد. ببینید باز در این مورد تصمیم‌گیری و قضاوت اسلامی زیر علامت سوال رفته است. درصورتی که هر کسی جداگانه تقاص اعمال خود را می‌دهد و «آوا» هم چون قتل انجام داده است، باید اعدام شود. اما در قمست‌های پایانی فیلم كه از حیث عاطفی خیلی هم خوب ساخته شده، مخاطب با دختری همذات پنداری می‌كند كه دارد تقاص كار پدرش را پس می‌دهد.»
 
حاكمیت وظیف دارد محكم برخورد كند
 
وی افزود: «در شورای پروانه نمایش من پیشنهاد دادم كه ده دقیقه‌ی آخر فیلم نباید نشان داده شود و از دادگاه به بعد، فیلم تمام شود و یک دیالوگ هم باید اضافه شود به نوعی که به صراحت بیان شود هرکسی تاوان عمل خود را پس می‌دهد.»
 
در این میان، «گبرلو» -مجری برنامه- مدعی شد كه در این صورت، این فیلم دیگر فیلم آقای «جیرانی» نخواهد بود. «رسایی» هم جواب داد: «ما مکلف نیستیم که هر کارگردان هر چیزی که می‌خواهد درست کند. حالا آقای «جیرانی» یا آقای «رسایی»! وقتی این ساخته‌ی او، مخالف اعتقادات دینی و مذهبی و مخالف مبانی محکم ماست، بنده به عنوان متولی حاکمیت و به عنوان کسی که مردم به او اعتماد کرده‌اند، وظیفه داریم محكم برخورد كنیم. قانون این را می‌گوید. اشكال اصلی من به ارشاد این است كه چرا برای اینكه یك هنرمند این طور دلش می خواهد، ما باید كوتاه بیاییم؟ ما یک ساندویچ فاسد را به دست مردم نمی‌دهیم.»
 
بگذارید یك نفر مخالف هم صحبت كند
 
در پایان دوباره نوبت به «جلیلی» رسید. او در انتقاد از اظهارات «موسوی» و هچنین كمبود وقت برنامه ابراز داشت: «اگر این برنامه قرار است این طور خلاصه جمع شود، به جز اینكه یك ساعت رپرتاژ آگهی برای این فیلم خواهد بود، فایده‌ی دیگری ندارد. آن هم در شرایطی كه هزینه‌ی این چنین رپرتاژ آگهی بر حسب ثانیه، خیلی هم سنگین خواهد بود. وقتی  همه‌ی شرکت‌کنندگان در این برنامه موافق صحبت می‌کنند، خب اجازه بدهید تا یک نفر هم به عنوان مخالف صحبت کند. من گفتم كه چنین اعدامی در نظام جمهوری اسلامی قابل تحقق نیست. در صورتی که دست‌اندرکاران این فیلم و امثال آنها معتقدند که ما داریم واقعیت‌های جامعه را می‌گوییم و با چنین ادعایی به این راحتی یک مورد دروغی را نسبت می‌دهند. در صورتی که در نظام جمهوری اسلامی چنین چیزی قابل تحقق نیست. بنابراین از این جهت که تصویر توهینی به جریان قضایی و قانون مجازات اسلامی می دهد قابل پیگرد است.»
 
 
جیرانی همیشه با همین موضوع فیلم می‏سازد
 
اما «جلیلی» گفت: «این ده درصد بحث من هم نبود. بحث مهم‌تر از این وقتی است که وارد بحث فرهنگی می‌شویم. شما ببینید مگر فیلم‌های قبلی آقای «جیرانی» چه بوده است؟ فیلم‌هایی چون «پارک وی»، «شام آخر»، «آب و آتش» و... بوده که همه بر همین محور ساخته شده است. ایشان سبک خودش را دارد و همیشه با همین موضوع فیلم می‌سازد. ایشان با پول سازمان تبلیغات جمهوری اسلامی فیلم «آب و آتش» را می‌سازد که در آن ماجرا آدم شرمش می‌آید که موضوع آن را حتی بیان کند.»
 
كسی كه از گفتگو فرار می‏كند كاگردان شماست
 
اما «موسوی» به لحن صحبت‌های «جلیلی» معترض شد و آن را عصبی دانست و خواستار آن شد كه در یك فرصتی با حضور خود آقای «جیرانی» و منقتدان این موارد مطرح شود. «جلیلی» هم در جواب گفت: «طی این یك ماه، حاضر شدم که دو مناظره با آقای «جیرانی» داشته باشم که در هر دو مورد آقای «جیرانی»  نیامد. یكی در مجله‌ی «نسیم بیداری» و دیگری در فرهنگسرای رسانه. آقای «موسوی»! کسی که از گفتگو فرار می‌کند، کارگردان شماست. من دو شب است که ممنوع التصویر و چهره بودنم از تلویزیون برداشته شده است. حتی یك بار آقای «جیرانی» مرا دعوت کرد که بیایم و در برنامه‌ی هفت، پنج دقیقه راجع به شهید «آوینی» صحبت کنم. اما چند دقیقه قبل از برنامه، آقای «فراستی» اس ام اس داد و گفت: «رئیس نیا! چون ممنوع التصویری.» خب! دوستان تصویری ارائه می‌دهند که گویا آقای «جیرانی» مظلوم است. درحالی که وقتی ما ممنوع‌التصویر بودیم، آقای «جیرانی» چهارصد ساعت آنتن زنده‌ی تلویزیون داشت.»
 
لااقل ایران را خاكستری نشان دهید!
 
«جلیلی» سپس با طرح این سوال كه فیلمنامه‌ی سینمای ایران را چه كسی می‌نویسد، اظهار كرد: «در فیلم‌نامه نویسی اصلی هست در شخصیت پردازی كه شخصیت باید خاکستری باشد. یعنی آدمی را نه خیلی خوب نشان ندهیم و نه خیلی هم بد! یعنی آدم‌های واقعی نه صددرصد سیاهند و نه صددرصد سفید. الآن اتفاقی که در سینمای ایران صورت گرفته، این است که سینمای ایران چه تصویری از ایران و ایرانی ارائه می‌کند؟ چرا اینقدر سیاه؟! این ایران سرتاسر تبانی ازکجا می‌آید؟ شما حتی اگر به قواعد دراماتیک هم پایبند باشید، نباید اینقدر تصویری که از ایران می‌دهید، تا این اندازه سیاه باشد.»
 
«یك خانواده‏ی محترم» فراموش نشود
 
«جلیلی» سپس به سراغ بحث مدیریتی رفت و تأكید كرد: «با توجه به شرایط امروز سینمای ایران و این ماجرای «من مادر هستم»، نباید فیلم «یك خانواده‌ی محترم» هم نادیده گرفته شود. مجموعه‌ی این فیلم‌ها را که کنار هم می‌گذاریم و می‌بینیم که یکسری هم اعتراض می‌کنند، برای این است که رصد كنیم سینمای ایران دارد به کجا می رود؟ فیلم‌های آقای «جیرانی» را ببینید. «قصه‌ی پریا» که سال پیش ساخته شد و ماجرایی مشابه این فیلم دارد. «قصه‌ی پریا» با پول چه کسی ساخته شد؟ غیر از اینکه با پول جمهوری اسلامی و پول ستاد مبارزه با مواد مخدر ساخته شده است؟
 
چرا صداوسیما به جیرانی چهارصد ساعت برنامه‏ی زنده داد؟
 
او خاطرنشان كرد: «چرا صداوسیما با این فیلم‌هایی که آقای «جیرانی» ساخته، با این تفکر و با این زاویه دید و با این احساس نسبت به جامعه‌ی خودش، چهارصد ساعت برنامه‌ی زنده در اختیار ایشان قرار می‌دهد؟ و همین آدم‏ها فریاد می‌زنند که آی ما مظلومیم؟! شما که دارید از همه‌ی امکانات این نظام استفاده می‌کنید. بالاترین پست‌ها را به شما می‌دهند، شما در گلوگاه‌هایی که در رسانه وجود دارد، ایستاده‌اید و حالا که چهار تا بچه حزب الهی صدایشان درآمده، می‌گویید خفقان ایجاد شده است؟» 
 
در اوج جنگ نرم، این وضعیت سینمای ایران است
 
«ما این همه چهره‌ی مثبت داریم، این همه قهرمان داریم و این سینما دارد چه تصویری در اوج جنگ نرم از جامعه‌ی ایرانی ارائه می‌دهد؟ این‌ها ظالمند، این‌ها دیکتاتورند، این‌ها خفقان می‌خواهند ایجاد کنند و این‌هایی که رانت‌های متعدد استفاده می‌کنند و این فیلم‌های خائنانه را می‌سازند. آقای «رسایی» می‌گوید مسئولان به این مسائل حساسند و ینازی به بند میم نیست. كدام مسئول؟ این از حوز‌ه‌ی هنری، این از ارشاد، این از شهرداری تهران... بحث ما راجع به دیالوگ و این حرف‌ها نیست. بحث ما این است که در اوج جنگ نرم و این وضعیت و با این ملت بزرگ كه یک چنین سینمایی دارد، این طرف «قصه‌ی پریا»، «من مادر هستم» و «یك خانواده محترم» را با کمک دستگاه‏های دولتی می‌سازد.»
 
چرا یك اقلیتی به این راحتی تریبون می‏گیرد؟
 
اما «گبرلو» كه معتقد بود «وحید جلیلی» خارج از موضوع صحبت می‌كند و كمبود وقت مانع این موضوع است، بعد از چندین بار تذكر به «جلیلی» و بی‌توجهی او، مجبور به قطع تماس شد. «رسایی» نیز با تأیید حرف‌های جلیلی گفت: «سوال اینجاست كه چرا فردی مثل آقای جلیلی باید این طور از پشت آنتن جمهوری اسلامی صحبت كند؟ چون او دل پری دارد. چرا سالهاست که افراد برجسته‌ای مثل آقای «جلیلی» از آنتن محروم شده‌اند؟ چرا یك اقلیتی به این راحتی تریبون می‌گیرد؟ من خطاب به آقای «ضرغامی» می‌گویم. بگذارید اینها بیایند و راحت حرف‌های‌شان را بزنند. افرادی مثل آقای «جلیلی» باید از آنتن صداوسیما سهم داشته باشند. زیرا هزینه‌های انقلاب، هزینه‌های جنگ، هزینه‌های فتنه و برخورد با فتنه اتفاقا روی دوش همین افراد است و صدا و سیما باید برای این افراد سهم بگذارد تا حرف بزنند. و البته افراد دیگر هم پاسخ دارند. خب آنها هم بیایند.»
 
استدلال صداوسیما در موضوع «یك خانواده‏ی محترم» پذیرفته نیست
 
«رسایی» در پایان به انتقاد شدید از صداوسیما بابت ساخت «یك خانواده‌ی محترم» پرداخت و اعلام كرد كه مجلس پیگیر این موضوع است. او بیانیه‌ی صداوسیما را در این موضع كافی ندانست و گفت كه صداوسیما می‌دانسته كه تهیه‌كننده‌ی این كار خارجی بوده است.
 
به هر حال باید گفت كه «هفت» شب گذشته خواسته یا ناخواسته، حاوی حرف‌های مهمی بود و یك پیام مهم‌ داشت و آن اینكه « مذهبیون و انقلابیون نه از صداوسیما رضایت دارند و نه از سینما.»


لینك به: ایران سیاه حاصل كار سیما و سینما
مشاهده صفحه نظرات ( نظر)

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
عضویت در گروه
فهرست مطالب

مطالب اخیر

»z
»وقتی فیلمسازان اسرائیلی هم جنایت در غزه را محکوم کردند؛ چرا شبه‌روشنفکران ایرانی حاضر نشدند حتی نامی از مردم غزه بیاورند؟
»روایت مریلا زارعی از دیکتاتوری فتنه‌گران در فرهنگ
»گلشیفته فراهانی: با قاتلان بالفطره احساس نزدیکی می‌کنم و دوست دارم آدم بکشم!
»دیدار حاتمی‌کیا با رهبر انقلاب/ رهبری درباره چمران فیلم "چ" چه گفتند؟
»اعتراض آیت الله مكارم شیراز به ساخت فیلم رستاخیز
»حاتمی کیا در نشست خبری بعد از نمایش «چ» در جشنواره فیلم فجر
»لیلا حاتمی: پخش سانسور نشده صحنه‌های خصوصی بدون سانسور فیلم ها برای من لذت بخش است!
»تلاش زشت شبه‌روشنفكران برای جعل در آمار فروش فیلم‌ها/ وقتی حتی بلیط خریدن شهرستانی‌ها هم حساب نمی‌شود!
»هنرجهانی یعنی ایفای نقش «روسپی افغانی» و «رقاصه عرب»؟/ بهزاد فراهانی: دخترم با هنرنمایی‌هایش جهانی شده؛ سینمای ایران قدرت استفاده از توانایی‌های او را نداشت!
»ادکلن مرگبار اسرائیلی «lovely» به مریوان رسید
»طرح ابتکاری سلحشور که مورد تأیید رهبر انقلاب قرار گرفته است/ سینمای ما به خدا ایمان ندارد
»این بازیگر دوست دارد بچه‌‌دار شود
»شکست شرط‌بندی‌های بزرگ هالیوود
»الناز شاکر دوست و ماشین یک میلیاردی
»روایت امیر جعفری از خودفروشی بازیگران
»فیلمبردار فیلم غیراخلاقی و ضدایرانی پشت دوربین فیلم جدید یک «موسسه فرهنگی انقلابی»!
»مرحوم «فردی» حجت را بر كسانی كه به اسم جذب از اصول خود كوتاه می‌آیند، تمام می‌كند
»عسل بدیعی چگونه قربانی خبرسازی‌ها شد؟
»جلوگیری مردم بوشهر از اجرای برنامه توسط فاطمه معتمد آریا
»بازداشت دوبلورهای«حریم‌سلطان»در ایران
»گیتی خامنه،مجری دوست داشتنی تلویزیون
»4 نفر از این‌ها را اعدام کنید تا حساب کار دستشان بیاید!
»شیوه همكاری سازمان سیا و هالیوود + عكس
»فتوا‌ی ‌علمای ‌اندونزی‌ بر ممنوعیت پخش ‌سریال ‌یوسف (ع) به دلیل نمایش چهره حضرت یوسف
»محاکمه مجری سرشناس از سوی 5 قاضی دادگاه
»نقد رویکردهای حاکم بر رسانه ملی در مستند ۱۶۲
»وقتی پای گوگوش هم به رسانه ملی باز می شود!
»14 حقیقت جالب در مورد آنجلینا جولی! + عکس ها
»وقتی در ایران و هالیوود بهانه‏ها برای دور زدن ممیزی یكی می‎شود!

همه پستها



سینما - ایران سیاه حاصل كار سیما و سینما مطالب اخیر z وقتی فیلمسازان اسرائیلی هم جنایت در غزه را محکوم کردند؛ چرا شبه‌روشنفکران ایرانی حاضر نشدند حتی نامی از مردم غزه بیاورند؟ روایت مریلا زارعی از دیکتاتوری فتنه‌گران در فرهنگ گلشیفته فراهانی: با قاتلان بالفطره احساس نزدیکی می‌کنم و دوست دارم آدم بکشم! دیدار حاتمی‌کیا با رهبر انقلاب/ رهبری درباره چمران فیلم "چ" چه گفتند؟ اعتراض آیت الله مكارم شیراز به ساخت فیلم رستاخیز حاتمی کیا در نشست خبری بعد از نمایش «چ» در جشنواره فیلم فجر لیلا حاتمی: پخش سانسور نشده صحنه‌های خصوصی بدون سانسور فیلم ها برای من لذت بخش است! تلاش زشت شبه‌روشنفكران برای جعل در آمار فروش فیلم‌ها/ وقتی حتی بلیط خریدن شهرستانی‌ها هم حساب نمی‌شود! هنرجهانی یعنی ایفای نقش «روسپی افغانی» و «رقاصه عرب»؟/ بهزاد فراهانی: دخترم با هنرنمایی‌هایش جهانی شده؛ سینمای ایران قدرت استفاده از توانایی‌های او را نداشت! ادکلن مرگبار اسرائیلی «lovely» به مریوان رسید طرح ابتکاری سلحشور که مورد تأیید رهبر انقلاب قرار گرفته است/ سینمای ما به خدا ایمان ندارد این بازیگر دوست دارد بچه‌‌دار شود شکست شرط‌بندی‌های بزرگ هالیوود الناز شاکر دوست و ماشین یک میلیاردی روایت امیر جعفری از خودفروشی بازیگران فیلمبردار فیلم غیراخلاقی و ضدایرانی پشت دوربین فیلم جدید یک «موسسه فرهنگی انقلابی»! مرحوم «فردی» حجت را بر كسانی كه به اسم جذب از اصول خود كوتاه می‌آیند، تمام می‌كند عسل بدیعی چگونه قربانی خبرسازی‌ها شد؟ جلوگیری مردم بوشهر از اجرای برنامه توسط فاطمه معتمد آریا بازداشت دوبلورهای«حریم‌سلطان»در ایران گیتی خامنه،مجری دوست داشتنی تلویزیون 4 نفر از این‌ها را اعدام کنید تا حساب کار دستشان بیاید! شیوه همكاری سازمان سیا و هالیوود + عكس فتوا‌ی ‌علمای ‌اندونزی‌ بر ممنوعیت پخش ‌سریال ‌یوسف (ع) به دلیل نمایش چهره حضرت یوسف محاکمه مجری سرشناس از سوی 5 قاضی دادگاه نقد رویکردهای حاکم بر رسانه ملی در مستند ۱۶۲ وقتی پای گوگوش هم به رسانه ملی باز می شود! 14 حقیقت جالب در مورد آنجلینا جولی! + عکس ها وقتی در ایران و هالیوود بهانه‏ها برای دور زدن ممیزی یكی می‎شود! لیست آخرین مطالب سینما - ایران سیاه حاصل كار سیما و سینما آرشیو مطالب هفته چهارم اسفند 1394 هفته اول مرداد 1393 هفته چهارم اردیبهشت 1393 هفته اول اردیبهشت 1393 هفته چهارم فروردین 1393 هفته چهارم اسفند 1392 هفته چهارم بهمن 1392 هفته چهارم دی 1392 هفته دوم آذر 1392 هفته سوم آبان 1392 هفته اول مهر 1392 هفته دوم شهریور 1392 هفته چهارم تیر 1392 هفته اول تیر 1392 هفته دوم خرداد 1392 هفته اول خرداد 1392 هفته دوم اردیبهشت 1392 هفته دوم فروردین 1392 هفته چهارم اسفند 1391 هفته چهارم آذر 1391 هفته سوم آذر 1391 هفته دوم آذر 1391 هفته اول آذر 1391 هفته چهارم آبان 1391 هفته سوم آبان 1391 هفته اول آبان 1391 هفته سوم مهر 1391 هفته دوم مهر 1391 هفته سوم شهریور 1391 هفته چهارم تیر 1391 هفته چهارم بهمن 1390 هفته چهارم دی 1390 هفته سوم دی 1390 هفته دوم دی 1390 هفته اول دی 1390 هفته چهارم آذر 1390 هفته سوم آذر 1390 هفته دوم آذر 1390 سینما - ایران سیاه حاصل كار سیما و سینما سینما - ایران سیاه حاصل كار سیما و سینما ابر برچسب ها هنرپیشه زن سینما مستند ۱۶۲ فیلم مستند ۱۶۲ بازیگر زن فیلم بازسگر سینما فتوا‌ی ‌علمای ‌اندونزی‌ بر ممنوعیت پخش ‌سریال ‌یوسف (ع) به دلیل بازیگر زن خارجی دانلود مستند ۱۶۲ خواننده زن وقتی پای گوگوش هم به رسانه ملی باز می شود! سینما - ایران سیاه حاصل كار سیما و سینما
چسب لاغری اسلیم پچ - 3 تا 7 كیلو لاغری در ماه